tone [İngilizce]
renk tonu
-
Bir rengin beyaz ya da siyah karıştırılarak elde edilen daha güçlü ya da zayıf bir çeşidi ya da başka renklerle karıştırılarak elde edilen çeşitlemesi.
İngilizce color tone; toneFransızca tonalité, f; tonalité chromatique, f; variation de nuance, fAlmanca Schattierung, f; Farbton, m
ses tonu
-
Konuşma seslerinin oluşumunda titreşim sayısının az ya da çok oluşu, ayırıcı, dilbilimsel değer taşıyan bürün olgusu; örneğin, “Bu aktörün ses tonu bu role uygundur”.
Eşanlam: titremİngilizce tone; voice tone; tone of voiceFransızca ton, m; accent d’une voix, mAlmanca Ton, m; Tonfall, m
ton
-
Söz işaretlerinin dışında, işitilebilir ve az sayıda ayrık frekans bileşenlerinden oluşan bir akustik işaret.
İngilizce toneFransızca tonalité, fAlmanca Tonlaut, m; lexikalischer Ton, m